پایداری و خواص الکتریکی پی وی سی

ثبات
نقطه نرمی رزین پی وی سی کم است، حدود 75-80 درجه، و دمای شکنندگی کمتر از - 50~- 60 درجه است. دمای استفاده طولانی مدت اکثر محصولات نباید از 55 درجه تجاوز کند و فرمول ویژه می تواند به 90 درجه برسد. اگر رزین PVC متعلق به ساختار خطی رابط سر به ویژگی باشد و در داخل آن زنجیره شاخه و پیوند غیراشباع وجود نداشته باشد، اگرچه انرژی پیوند C-Cl نسبتاً کم است، پایداری رزین PVC نیز باید نسبتاً بالا باشد. اما حتی اگر رزین PVC با خلوص بالا برای مدت طولانی بالای 100 درجه نگه داشته شود یا در معرض اشعه ماوراء بنفش قرار گیرد، گاز هیدروژن کلرید شروع به خروج می کند. نشان می دهد که گروه های تیز یا ساختارهای ناپایدار در ساختار مولکولی آن وجود دارد. هر چه زمان طولانی تر باشد، تخریب بیشتر است و هر چه دما بیشتر باشد، تخریب سریعتر است و در حضور اکسیژن یا هوا سریعتر تخریب می شود.
عملکرد الکتریکی
پلی وینیل کلراید یک پلیمر قطبی با میل ترکیبی بالا برای آب و سایر مواد رسانا است، بنابراین مقاومت آن کمتر از پلی اولفین غیرقطبی است، اما همچنان دارای حجم کاتد و ولتاژ شکست بالاتر است. گروه قطبی PVC مستقیماً به زنجیره اصلی متصل می شود. در زیر دمای انتقال شیشه ای، بخش زنجیره دوقطبی توسط اتم زنجیره اصلی ساختار منجمد محدود می شود و نمی توان آن را جابجا کرد. بنابراین، قطبش دوقطبی تولید نمی کند و می تواند به عنوان ماده عایق با فرکانس بالا در دمای اتاق استفاده شود. هنگامی که برای عایق سیم استفاده می شود، عایق الکتریکی رزین تعلیق 10-100 برابر بیشتر از رزین شناور است. وجود یون های کلرید تولید شده در اثر تخریب باعث کاهش عایق الکتریکی می شود.